środa, 5 września 2018

Moje dziecko jest niezdarne? Przewraca się o własne nogi? Dyspraksja co to takiego?

Zastanawiałeś się kiedyś dlaczego Twoje dziecko ma problem z wykonaniem pewnej czynności? Czemu przewraca się o wszystko co pojawi się na jego drodze??
To nic innego jak problemy z planowaniem ruchu czyli DYSPRAKSJA.
DYSPRAKSJA to trudności planowania i wykonywania prawidłowej sekwencji niewyuczonych ruchów motorycznych. (Ayres/1974)

Objawy: 
trudność w płynnym pisaniu,
trudność w zapamiętaniu imion i nazwisk np. nauczycieli, kolegów,
trudność w czytaniu,
brzydkie pismo,
niechęć do uczestnictwa w lekcjach wychowania fizycznego,
trudność w ukrywaniu własnych opinii (nadmierna szczerość, która może kogoś urazić),
obawa przed udziałem w zadaniach grupowych np. w grach zespołowych,
powolne wykonywanie zadań,
niska samoocena,
frustracja.
Dzieci z dyspraksją są niezgrabne ruchowo, potykają się i często są poobijane. Poruszając się, potrącają przedmioty i osoby. Wymagają pomocy ze strony rodziców więcej niż inne dzieci, mimo że rozwój intelektualny przebiega prawidłowo. Rozwój ruchowy w zakresie tak zwanych „kamieni milowych” może być opóźniony.
Dzieci z dyspraksją mogą:
mieć trudność z opanowaniem niektórych umiejętności np. jazda na rowerze, gra w piłkę,
sprawiać wrażenie roztargnionych (gubić rzeczy, mylić kolejność czynności),
mieć trudności w ubieraniu się (np. zakładać prawy but na lewą nogę),
mieć problem z zapinaniem guzików i wiązaniem sznurowadeł,
przewracać się lub potykać o leżące przedmioty,
kurczowo trzymać się poręczy schodząc po schodach,
mieć trudność w czynnościach higienicznych.
Czy z dyspraksji się wyrasta?
Niestety nie. Co więcej – jeżeli takich dzieci się nie wspiera, jeszcze bardziej izolują się od świata, a ich problemy z radzeniem sobie w życiu i samooceną się pogłębiają. Intelektualnie mogą być na wyższym poziomie niż rówieśnicy, ale emocjonalnie są daleko w tyle.

Diagnoza dyspraksji wymaga oceny funkcji dotykowych i przedsionkowo-proprioceptywnych. Każdy plan działania jest inny bo każde dziecko jest inne.

Czy wasze dzieci mają problemy z dyspraksją?

1 komentarz:

  1. Ja absolutnie nie zauważyłam w zachowaniu mojego syna dysprakcji. Mam nadzieje, że nigdy to nie nastąpi.

    OdpowiedzUsuń